Pułk zbiorczy Pomorskiej Brygady Kawalerii – oddział kawalerii Wojska Polskiego, improwizowany w czasie kampanii wrześniowej 1939 roku.
Historia i okoliczności formowania pułku W trakcie bitwy w Borach Tucholskich Pomorska Brygada Kawalerii poniosła znaczne straty, a całkowitemu zniszczeniu uległy dwa z jej czterech pułków – 16 pułk ułanów i 18 pułk ułanów. Pozostałe oddziały Pomorskiej BK w walkach usiłowały się przedrzeć do rejonu Bydgoszczy. Udało się to części 2 pułku szwoleżerów i większości 8 pułku strzelców konnych oraz części 11 dywizjonu artylerii konnej. Pozostałości Pomorskiej Brygady Kawalerii, zebrane 4 września pod Bydgoszczą, rozpoczęły dozorowanie Wisły na odcinku od Solca Kujawskiego do Torunia-Podgórza. Dowódca Pomorskiej BK, płk kaw. Adam Bogoria-Zakrzewski, przekazał dowodzenie płk. dypl. Jerzemu Jastrzębskiemu dowódcy 8 psk, zaś sam udał się do Warszawy, gdzie miał uzgodnić w Ministerstwie Spraw Wojskowych odtworzenie Pomorskiej Brygady Kawalerii w Ośrodkach Zapasowych Mazowieckiej i Pomorskiej Brygady Kawalerii. 5 września za Wisłę przebił się 1 szwadron 8 psk, z rannym dowódcą por. Stanisławem Dworeckim, oraz oddziały i pojedynczy żołnierze z różnych oddziałów Brygady. Po wymarszu w kierunku Kutna do pułku zbiorczego dołączyły dwa plutony ułanów 16 pułku i pojedynczy żołnierze pod dowództwem ppor.