Drukarnię, przez cały okres funkcjonowania, opuściło około 700 druków. Nie były to wydawnictwa ściśle profilowane. Drukowano m.in. panegiryki, dewocjonalia, statuty stowarzyszeń religijnych, druki administracji kościelnej, wydawnictwa akademickie, programy teatralne, kalendarze, rubrycele i inne. Część druków podlegała cenzurze kościelnej. Wydrukowano m.in.: Jan Stanisław Tarczewski – Nowy i stary kalendarz na rok 1692, Kalendarz polski i ruski na rok pański 1777 z krótkim zebraniem odległości miast w Europie, Wacław Potocki – Argenida, 1743, Jan Kapistran Szysiecki – Doskonałość chrześcijańska... (1745), Józef Michał Mirowski – Sidus amicum..., 1759, Stanisław Horolt – Anatomia duchowa..., 1730, Hilarion Falęcki – Wojsko serdecznych noworekrutowanych na większą chwałę Boską affektów..., 1746, Anzelm Kiełbaszewicz – Pięć filarów..., 1777.
Ostatecznie, w 1780, budynki Drukarni rozebrano, a kamień użyto do budowy ogrodów biskupich oraz mostu na Cybinie. Być może maszyny sprzedano Dekkierowi z Berlina. Część źródeł wskazuje jednak na to, że oficyna funkcjonowała nadal (co najmniej do 1787), jako Drukarnia Seminarium Diecezjalnego.
Zobacz też Drukarnia Wojciecha Regulusa Drukarnia i Księgarnia św.