Konstrukcja Su-17 był metalowym średniopłatem napędzanym pojedynczym silnikiem turboodrzutowym TR-3. Kadłub o konstrukcji półskorupowej. W jego dziobowej części mieścił się wlot powietrza do silnika oraz hermetyzowana kabina pilota. Przednia osłona kokpitu wykonana była ze szkła pancernego o grubości 100 mm, główna osłona otwierana na bok. Kabina osłonięta była płytami pancernymi o grubości od 7 do 38 mm. Za kabiną umieszczono trzy zbiorniki paliwa. Po obydwu stronach kadłuba znajdowały się wnęki podwozia głównego. W tylnej części kadłuba umieszczono silnik, a na kadłubie po obu jego stronach dwa płytowe hamulce aerodynamiczne. Skrzydło zaprojektowane w Centralnym Instytucie Aero-Hydromechaniki o skosie wynoszącym 50°. Na górnych powierzchniach skrzydeł znajdowały się grzebienie aerodynamiczne. Usterzenie poziome skośne, umieszczone w połowie wysokości usterzenia pionowego. Podwozie trójpodporowe z przednim podparciem chowane do wnęk umieszczonych w kadłubie.
Bibliografia Jefim Gordon, Przygotowany do zestrzelenia, "Skrzydlata Polska", nr 5 (1994), s. 42-44, .
17 Kategoria:Radzieckie samoloty myśliwskie po 1945 Kategoria:Radzieckie samoloty doświadczalne Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem odrzutowym