W 1944 r. nauczycielka Maria Weronika Leśniak Chrzanowska otrzymała zezwolenie od władz polskich i radzieckich na prowadzenie szkoły w Sokolem. W 1945 r. w PRL został wprowadzony nowy system oświaty. W miejsce szkół powszechnych powołano szkoły podstawowe, a w Sokolem do 1952 r. była VI klasowa szkoła podstawowa. Kierowniczką szkoły podstawowej w Sokolem w latach 1944–1960 była Maria Weronika Chrzanowska.
W czasie II wojny światowej nie ucierpiał Dom Ludowy, a Sokole nie poniosło większych strat, ponieważ leżało wśród lasów i na uboczu działań wojennych, jak również znalazło się w 1941 r. pomiędzy obszarami działań VI i XI radzieckich korpusów zmechanizowanych 10 Armii.
W latach 1937–1939 i 1944–1965, świetlica wiejska w Domu Ludowym służyła mieszkańcom wsi wyłącznie na odbywanie zebrań i jako sala balowa na wesela. Nie posiadała żadnego wyposażenia. Młodzież przejawiała małą aktywność, aby w świetlicy wiejskiej zorganizować życie towarzyskie.
Na przełomie lat 50/60 XX w. w Domu Ludowym im. I-go Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego w świetlicy wiejskiej i w szkole podstawowej w Sokolem były wyświetlane filmy przez kino objazdowe z Białegostoku. Za ekran służyło białe prześcieradło, a projektor filmowy napędzał agregat prądotwórczy.