Po zakończeniu trzeciej wojny indyjsko-pakistańskiej, do nowo utworzonego państwa Bangladesz nie powróciło z terenu Asamu kilkaset tysięcy osób. Niezadowolenie Asamczyków przerodziło się w roku 1979 ruch społeczny zwany Asam Agitation, który kolejno doprowadził do powstania lokalnych organizacji politycznych broniących praw rdzennych mieszkańców stanu.
Agresja przeciw obcym Rdzenni Asamczycy tracąc miejsca zatrudnienia i obszary nieużytków przystąpili do akcji zbrojnych przeciw ludności napływowej. Ich kulminacją były zamieszki w 1983, gdy zginęło kilka tysięcy osób. Najtragiczniejszą z nich była masakra z dnia 18 lutego (ang. The Nellie Massacre), która objęła banglijskich muzułmanów z 14 wiosek w dystrykcie Nagaon: Alisingha, Khulapathar, Basundhari, Bugduba Beel, Bugduba Habi, Borjola, Butuni, Indurmari, Mati Parbat, Muladhari, Mati Parbat no. 8, Silbheta, Borburi i Nellie. Interweniujący rząd federalny Indiry Gandhi obiecał wtedy w tzw. Asam Accord: wysiedlenie ludności napływowej z dawnego Pakistanu Wschodniego do Bangladeszu wzniesienie płotu z drutem kolczastym wzdłuż granicy z tym krajem (rozległej na około 2200 km) Wiosną (luty 1984) zasieki z drutu kolczastego zaczęto wznosić po indyjskiej stronie granicy.