Ród Oettingen – szwabska rodzina szlachecka której, pierwszymi znanymi przodkami są Karolingowie, pierwsza wzmianka na ich temat pochodzi z 987.
Geneza rodu Nazwa rodu pochodzi od jego pierwszej jego posiadłości zamku Oettingen. Początkowo głowę rodu tytułowano tytułem „margrabią panem na zamku” (wzmiankowany po raz pierwszy w 1147 r.) Ludwik de Oettingen lub jego brat Chuno de Oettingen. Od XII do XIV wieku rodzina zdobyła ogromne terytoria we wschodniej Szwabii. Hrabiowie Oettingen posiadali również cesarskie miasto Nördlingen w dzisiejszej Bawarii i Badenii-Wirtembergii. W roku 1806 teren hrabstwa Oettingen obejmował obszar około 850 km² i miał ok. 60 000 mieszkańców.
Podziały W 1418 roku doszło do pierwszego podziału ziem rodowych kolejne odbyły się w latach 1442 i 1485.
W 1522 roku doszło do podziału rodu na dwie linie:
protestanckiej linii Oettingen-Oettingen, w 1674 roku otrzymała tytuł książęcy i wymarła w 1731; katolickiej linii Oettingen-Wallerstein, która otrzymała 5/12 terenu hrabstwa.