thumb|240px|Benedykt z Nursji z książką i Benedykt Witiza z modelem klasztoru w Aniane (obraz w opactwie w Saint-Guilhem-le-Désert). Benedykt z Anianu, właśc. nazwisko rodowe Witiza, fr. Benoît d'Aniane (ur. 747 w Langwedocji, zm. 11 lutego 821 w opactwie Kornelimünster, obecnie dzielnica Akwizgranu) – francuski mnich benedyktyński, reformator monastycyzmu, nazywany czasami Benedyktem Drugim obok Benedykta z Nursji, święty Kościoła katolickiego.
Żywot świętego Benedykt urodził się w Septymanii w szlacheckim wizygockim rodzie Witiza. Był dworzaninem Pepina Krótkiego i Karola Wielkiego oraz doradcą jego syna Ludwika Pobożnego (od 814 cesarz rzymski). W 774 schronił się do klasztoru benedyktyńskiego Saint-Seine w którym po kilka latach został opatem. Niespełnione oczekiwania, jakimi były dla niego surowość reguł wschodnich przedkładana ponad dyscyplinę benedyktyńską i rygoryzm, które chciał zaprowadzić, przyczyniły się do założenia w 779 własnego klasztoru w Aniane. Zaangażował się w krzewienie reguły zakonu benedyktyńskiego we Francji. Pozyskawszy wsparcie Ludwika, który mianował go opatem generalnym całego królestwa Franków, Benedykt rozszerzał działalność zakonną na całe imperium Karolingów.