Historia Pierwsze wzmianki o osadnictwie w tej okolicy pochodzą z 1293 roku. Miała tu wtedy istnieć niewielka osada, zamieszkiwana przez zakon pustelniczy. Wykarczowali oni puszczę i uprawiali ziemię, aż w pierwszej ćwierci wieku XIV (1323) lokowana została na prawie wołoskim przyklasztorna osada pod nazwą Heremitoris (Heremita). Klasztor istniał do XVIII wieku. W latach 1412–1769 miejscowość znajdowała się w granicach administrowanego przez Polskę starostwa spiskiego.
Nazwa Mniszek pojawia się dopiero w 1786 roku. Od 1899 roku nosiła węgierską nazwę Popradremete. Natomiast od 1920 roku używana jest nazwa Mniszek nad Popradem.
W XIX wieku była to wieś na samej granicy Królestwa Węgier i Galicji. W latach 1856–1867 działał tu hamer (huta żelaza), do którego rudę dowożono z Jakuban, potem huta szkła (do 1875 roku) i tartak. Władysław L. Anczyc, podróżując doliną Popradu w latach 60. zanotował: Wieś to węgierska, zamożna, z wielkim piecem do wytapiania rudy żelaznej, i z kościołem z wysoką wieżą. Ach przepraszam: wieża jest, ale kościoła pół tylko, bo drugą połowę zabrała powódź w r. 1813.