mały|Grób Stanisława Steczkowskiego na Powązkach Wojskowych Stanisław Wiktor Steczkowski ps. „Zagończyk” (ur. 19 grudnia 1897 w Stawiskach, zm. 16 lipca 1980 w Warszawie) – pułkownik Armii Krajowej, dowódca 4. Rejonu Obwodu Śródmieście w Warszawie. Uczestnik powstania warszawskiego. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Jana i Walentyny z domu Góreckiej. W listopadzie 1918 brał udział w rozbrajaniu Niemców w Stawiskach, w ramach POW. Podporucznik ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Początkowo w 21 pułku piechoty. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1920.
W latach 20. i 30. XX wieku służył w 6 pułku strzelców podhalańskich w Samborze. Porucznik ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1921 roku w korpusie oficerów piechoty. W 1934 ukończył Wydział Konsularny Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 i 75. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie od 1938 oficer w 57 pułku piechoty wielkopolskiej na stanowisku komendanta powiatowego Przysposobienia Wojskowego Szamotuły. W kampanii wrześniowej 1939 roku, w stopniu kapitana, dowodził batalionem Obrony Narodowej „Szamotuły”. Brał udział w bitwie nad Bzurą.