Świątynia Fayuan () – świątynia buddyjska w Pekinie, w dzielnicy Xuanwu. Została wzniesiona w okresie dynastii Tang i była przebudowywana za rządów dynastii Ming. Świątynia składa się z trzynastu pawilonów leżących na obszarze o powierzchni ok. 6700 m². W świątyni mieści się Chińskie Muzeum Buddyjskich Ksiąg i Zabytków Kultury oraz Chińska Akademia Buddyjska.
Historia Według zapisków z Kronik Prefektury Shuntian (obecnie Pekin) świątynię wzniesiono w 645 roku, za panowania Tang Taizonga, w celu upamiętnienia poległych oficerów i żołnierzy. Nadano jej wówczas nazwę Minzhongsi. Za czasów dynastii Song w budynku uwięziono cesarza Qinzonga, który został porwany przez wojska dynastii Jin; przetrzymywano tutaj także Xie Fangde, urzędnika południowej dynastii Song, który ostatecznie zmarł śmiercią głodową. Za panowania Zhengtonga (1436–1449), w okresie rządów dynastii Ming świątynia została przebudowana i przemianowana na Chongfusi. W 1734 roku świątynia otrzymała obecną nazwę i została wyznaczona jako miejsce, w którym Sekta Winaja mogła odprawiać buddyjskie rytuały.