Francesc Macià i Llussà (ur. 21 września 1859 w Vilanova i la Geltrú, zm. 25 grudnia 1933 w Barcelonie) – polityk i żołnierz hiszpański, republikanin, orędownik niepodległości Katalonii, podpułkownik Wojsk Lądowych; Przewodniczący Generalitat de Catalunya i współzałożyciel dwóch partii politycznych: Estat Català (Państwo Katalońskie) i Esquerra Republicana de Catalunya (Republikańska Lewica Katalonii).
Życiorys W wieku piętnastu lat wstąpił do Akademii Inżynierów Wojskowych w Guadalajarze. Po sześciu miesiącach w randze podporucznika został skierowany do Madrytu, do sekcji telegrafów. W 1882 roku był już kapitanem i przeniesiono go do Sewilli, a później do Lleida, gdzie uzyskał stopień podpułkownika.
W roku 1888 ożenił się z Eugenią Lamarca, córką miejscowych właścicieli ziemskich.
W 1905 roku musiał odejść z wojska, po tym jak potępił atak części oficerów na tygodnik La Veu de Catalunya (Głos Katalonii). Zaatakowali oni drukarnię, w której drukowano Głos Katalonii w związku z opublikowanymi w gazecie karykaturami, które uznali za obraźliwe w stosunku do oficerów służących w Katalonii.