Części okrętu znajdujące się poza obrębem cytadeli były chronione pasami pancerza pionowego o grubości od 120 do 152 mm.
Główne stanowisko dowodzenia miało pancerz o grubości 300 mm. Barbety wież artylerii głównej miały grubość do 260 mm, same wieże pancerz dochodzący do 270 mm w części czołowej. Artyleria w kazamatach chroniona była pancerzem grubości 150 mm.
Pancerz poziomy składał się ze skośnych pasów pancernych grubości 30 mm na śródokręciu, łączących się z pancerzem burtowym oraz pokładu pancernego o grubości od 50 do 80 mm. Ponadto podwodna część okrętu była chroniona wzdłużną grodzią przeciwtorpedową grubości 45 mm.
Przebieg służby okrętów SMS „Derfflinger”
Stępkę pod „Derfflingera” położono w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu 30 marca 1912 roku (według innych źródeł w styczniu tegoż roku). Wodowanie miało odbyć się 14 czerwca 1913 roku, jednak kadłub krążownika zablokował się na pochylni, na której był budowany. Ponowne wodowanie odbyło się, już bez przeszkód, 12 lipca 1913 roku. Okręt otrzymał nazwę na cześć Georga von Derfflingera, brandenburskiego feldmarszałka z czasów wojny trzydziestoletniej.