Hiperurykemia, występująca u chorych przyjmujących pirazynamid, wiąże się z hamowaniem wydalania kwasu moczowego przez główny metabolit leku – kwas pirazynowy. Bezobjawowa hiperurykemia występuje u 52,2% pacjentów leczonych pirazynamidem, ryfampicyną i izoniazydem, w porównaniu z 5,4% w przypadku schematu leczenia bez pirazynamidu, i ustępuje po zakończeniu leczenia. Podwyższony poziom kwasu moczowego, wywołany przez pirazynamid, może prowadzić do wystąpienia napadu dny moczanowej i/lub bólów stawów, ten objaw uboczny pojawia się jednak stosunkowo rzadko.
Do pozostałych objawów ubocznych leczenia pirazynamidem zaliczyć można: zaburzenia przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, zaburzenia łaknienia) niedokrwistość z niedoboru żelaza, niedokrwistość syderoblastyczna trombocytopenia skórne odczyny alergiczne (wysypka, świąd, pokrzywka)