Kultura gaszulska – kultura archeologiczna chalkolitu, występująca na terenach południowej Palestyny, zbliżona do kultur północnej Palestyny. Jej stanowiskiem eponimicznym jest Teleilat Ghassul w dolinie Jordanu w obecnej Jordanii, znaleziska odkryto również w okolicach Beer Szewy i ma Negewie.

Nie istnieje zgoda co do pochodzenia tej kultury. Część badaczy uważa ją za element obcy (J. Mellaart, J. Perrot), według innych jest to efekt rozwoju kultury rodzimej (A.M.T. Moore, T.E. Levy), istnieją również zwolennicy rozwiązania pośredniego (C. Elliot).

Gospodarka kultury gaszulskiej opierała się na hodowli zwierząt i uprawie ziemi.

Ludność kultury gaszulskiej zamieszkiwała osady otwarte, przedzielone ulicami i asymetrycznymi placami, służącymi jako miejsca ogrodzone dla zwierząt oraz częściowo jako magazyny na żywność. Domy zbudowane były na planach nieregularnych, często łączone je w grupy. Ich wielkość sięgała 3,5 × 12 m. Były zwykle jednoizbowe, niekiedy posiadały dodatkową izbę boczną. Wejście znajdowało się zwykle w środku frontowej ściany domu. Zbudowane były z cegły suszonej na słońcu, dachy pokrywano słomą, a podłogi były wylepione gliną lub brukowane. Miały fundamenty kamienne.