Jako doradca techniczny czuwał też nad tym, by film we właściwy sposób pokazał jak toczy się życie w takim miejscu, a ludzie zostali przedstawieni jako pracowici i dumni.
Niełatwe zadanie miał przed sobą reżyser John Rich, który pierwszy raz współpracował z Elvisem (później wyreżyserował jeszcze Łatwo przyszło, łatwo poszło). Najpierw producent Hall Wallis próbował mu „pomagać” w reżyserii, a potem musiał jeszcze znosić psotnych przyjaciół Elvisa z Memphis Mafii, bez których nie chciał grać. Presley postanowił jednak przypodobać się reżyserowi, by pozwolił mu wystąpić w scenie kaskaderskiej, co było niezwykłe, gdyż w tamtym czasie, jeśli gwiazda została ranna kończono produkcję. Kiedy Elvis naprawdę został ranny (założono mu kilka szwów nad okiem) Rich bał się przyznać Wallis’owi, że na to pozwolił, więc, by nie wstrzymano produkcji dopisał do scenariusza, że główny bohater nosi bandaż.
Dla zwiększenia autentyczności filmu wykorzystano prawdziwe wesołe miasteczko, które ulokowano w Thousand Oaks w Kalifornii. Sceny wewnątrz pomieszczeń kręcono w studiu Paramount.