II wojna światowa W lipcu 1941 – po napaści Niemiec na ZSRR – został mianowany zastępcą dowódcy 42 pułku lotnictwa myśliwskiego, wyposażonego w samoloty MiG-3. Walczył na Froncie Briańskim. Od listopada 1941 dowodził 127 pułkiem lotnictwa myśliwskiego, a od lutego 1942 dowodził 485 pułkiem lotnictwa myśliwskiego na Froncie Północno-Zachodnim i na Froncie Leningradzkim. Pułk był uzbrojony w samoloty Hawker Hurricane, później częściowo przezbrojony na samoloty Jak-1. W marcu 1943 za odwagę i bohaterstwo pułk otrzymał miano Gwardyjskiego. W kwietniu 1943 został mianowany dowódcą 240 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego, z którą walczył do końca II wojny światowej, na Frontach: Kalinińskim, 1 Nadbałtyckim, 2 Białoruskim, 3 Białoruskim i 1 Białoruskim.

Do września 1943 wykonał 163 loty bojowe, uczestnicząc w 39 walkach powietrznych zestrzelił 13 samolotów wroga oraz 4 maszyny w grupie. Za te zwycięstwa dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 28 września 1943 otrzymał Medal „Złota Gwiazda” Bohatera Związku Radzieckiego z równoczesnym wręczeniem Orderu Lenina. Ostatnie zwycięstwo w bitwie powietrznej odniósł 25 kwietnia 1945 nad Berlinem, zestrzeliwując niemiecki Focke-Wulf Fw 190.