Księstwo Seborgi left|150px W 1954 roku grupa mieszkańców ogłosiła symboliczną niepodległość, powołując się na miejscową tradycję mówiącą o tym, że kupno miasteczka przez Sardynię w 1729 roku nie miało mocy prawnej, a więc Seborga zachowała wtedy swoją niezależność, ponieważ z kolei nie brała samodzielnego udziału w zjednoczeniu Włoch, nie można jej formalnie uznać za część państwa włoskiego. W 1963 roku prezes miejscowej spółdzielni ogrodniczej, Giorgio Carbone, ogłosił się księciem Jerzym I. „Panował” do swojej śmierci w październiku 2009 roku. Po nim na księcia został wybrany przedsiębiorca Marcello Menegatto (książę Marceli I), jednak w 2019 abdykował. Obecną „głową Seborgi” jest Nina Menegatto (księżna Nina I).
W latach 90. XX wieku przyjęto „konstytucję” (Statuti Generali), rozpoczęto emisję lokalnej waluty luigino (emitowanej wcześniej już w latach 1666–1671 i ponownie od 1995 roku; można nią płacić w kilku sklepach i lokalach;