Woroszyłowa w Moskwie, gdzie studiował od marca 1948 do kwietnia 1950 roku.
Po powrocie do Polski mianowany podpułkownikiem, w lipcu 1950 roku został przydzielony do Zarządu Operacyjnego Sztabu Generalnego, a od kwietnia 1956 roku był przedstawicielem Sztabu Generalnego przy Zjednoczonym Dowództwie Sił Zbrojnych Układu Warszawskiego. W 1957 mianowany generałem brygady. W marcu 1959 został szefem sztabu Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy.
We wrześniu 1963 roku na własną prośbę został przeniesiony na stanowisko zastępcy komendanta Akademii Sztabu Generalnego. W latach 1967–1968 występował w obronie oficerów pochodzenia żydowskiego zwalnianych z pracy. Przez jakiś czas kontynuował rozpoczętą wiele lat wcześniej współpracę z tygodnikiem Polityka, jednak nie pod swoim nazwiskiem – miał zakaz publikowania. Pod koniec lat siedemdziesiątych zaczął pracować jako dziennikarz w Słowie Powszechnym. 23 sierpnia 1980 roku dołączył do apelu 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikamiApel (dokument KSS KOR, Archiwum Opozycji IV/04.05.43 [b.n.s]).
Pisarz wojskowy, autor książek Armia ze skazą (1994) i Broń jądrowa. Geneza, działanie, skutki (tom 190 serii wydawniczej Omega, 1971).