Francesco Saverio Merlino (ur. 9 września 1856, zm. 30 czerwca 1930) – włoski prawnik, pisarz oraz działacz anarchistyczny, teoretyk socjalizmu wolnościowego.

Życiorys Merlino urodził się w 1856 w Neapolu. Podczas studiów prawniczych związał się z ruchem anarchistycznym.

W 1884 udał się na zesłanie do Wielkiej Brytanii, odbywając m.in. podróż do Stanów Zjednoczonych. Do Włoch powrócił w 1894. Wówczas został aresztowany i skazany na dwa lata więzienia.

Po odbyciu kary, Merlino rozpoczął rozwijać teorię wolnościowego socjalizmu, argumentując swoje tezy ze swoim przyjacielem Errico Malatestą.

W 1901 Merlino był obrońcą sądowym Gaetano Bresciego, zamachowcy oraz zabójcy ówczesnego króla Włoch, Umberto I. Mimo zabicia króla sąd skazał Bresciego na dożywotnie więzienie. Bresci był pierwszym królobójcą w historii, który nie otrzymał wyroku śmierci w związku z morderstwem monarchy.

W następnych latach Merlino rozpoczął karierę pisarską, publikując m.in.