Wasilczikow Iłłarion Wasiliewicz, książę, ros. Васильчиков Илларион Васильевич (ur. 1776 w Petersburgu, zm. 21 lutego 1847 tamże) – rosyjski generał kawalerii, działacz państwowy, przewodniczący Rady Państwa, premier Komitetu Ministrów Imperium Rosyjskiego.

Życiorys Służbę wojskową rozpoczął w 1792. Podoficer w pułku kawalerii gwardii carskiej. W 1793 kornet (najniższy stopień oficerski w kawalerii). W 1799 w świcie dworskiej cara jako szambelan. Służba w świcie zbliżyła go przyszłego następcy tronu Aleksandra I. Po dojściu do władzy Aleksandra I wrócił do służby wojskowej. W 1801 mianowany generałem-majorem i generałem adiutantem na dworze cara. W 1803 został dowódcą Achtyrskiego Pułku Huzarów. Wziął z nim udział w wojnie 1806–1807, w której walczył w bitwie pod Serockiem i bitwie pod Pułtuskiem.

W 1812 roku na początku kampanii dowódca brygady, był w ariergardzie 2 Armii, do połączenia jej z 1 Armią. Brał udział w bitwach i potyczkach pod Mirem, pod Romanowem i innych. Za zasługi w bitwach otrzymał Order Świętego Jerzego III stopnia i Order Świętego Włodzimierza II stopnia. Pod Borodino dowodził 12 Dywizją Piechoty, ranny w bitwie. Po bitwie mianowany generałem-lejtnantem.