Boris Pawłowicz Bugajew, ros. Борис Павлович Бугаев (ur. 29 lipca 1923 we wsi Mańkiwka, zm. 13 stycznia 2007 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, główny marszałek lotnictwa (1977), minister lotnictwa cywilnego ZSRR (1970–1987), członek Komitetu Centralnego KPZR (1971–1990), deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 8., 9., 10. i 11. kadencji (1970–1989), Zasłużony Pilot ZSRR, dwukrotny Bohater Pracy Socjalistycznej (1966, 1983).
Życiorys Urodził się 29 lipca 1923 we wsi Mańkówka na terenie Ukraińskiej SRR, w rodzinie nauczycielskiej. W 1941 wstąpił do Armii Czerwonej. W latach 1941–1942 uczył się pilotażu w lotniczej eskadrze szkoleniowej, a w latach 1942–1943 był pilotem-instruktorem w szkole lotniczej w Aktobe.
W czasie II wojny światowej wypełniał zadania Centralnego Sztabu Partyzanckiego na Ukrainie. W latach 1943–1947 dowodził 215 eskadrą lotniczą. Od 1946 członek WKP(b)/KPZR.
W latach 1948–1957 był pilotem-instruktorem w porcie lotniczym Moskwa-Wnukowo. Od 1951 latał do wielu krajów świata, na pierwszych dalekich trasach Aerofłotu, m.in. do Wielkiej Brytanii, Indii, Indonezji, Kuby i USA. Przez długi czas był osobistym pilotem Leonida Breżniewa. W 1957 został mianowany dowódcą specjalnej jednostki lotnictwa cywilnego.