Kontynuował studia teologiczne w Moskiewskiej Akademii Duchownej, które ukończył w 1966. Został następnie zatrudniony w akademii w katedrze homiletyki. Wykładał również w seminarium duchownym, którego był absolwentem. 19 października 1969 patriarcha Moskwy i całej Rusi Aleksy I udzielił mu święceń kapłańskich. 7 kwietnia roku następnego otrzymał godność ihumena, zaś trzy lata później – archimandryty. Od tego roku wykładał w Moskiewskiej Akademii Duchownej liturgikę oraz teologię praktyczną i pastoralną. Od 1975 posiadał tytuł naukowy docenta, od 1977 – magistra, zaś od 1978 – profesora historii Cerkwi. W tym samym roku stanął na czele katedry historii bałkańskich Kościołów prawosławnych w akademii moskiewskiej.
Po odzyskaniu przez Rosyjski Kościół Prawosławny Monasteru Daniłowskiego jako pierwszego klasztoru w Moskwie, stanął na czele wspólnoty monastycznej, które to zadania spełniał od 1983 do 1986. W roku tym został prorektorem Moskiewskiej Akademii Duchownej. 13 sierpnia 1988 powierzono mu ponadto funkcję przełożonego Pustelni Optyńskiej.