została wzniesiona w 1892 w stylu eklektycznym z elementami neogotyku i secesji. Jest to budynek narożny z wykuszami umiejscowionymi w narożu. Elewację kamienicy wyłożono glazurowaną białą cegłą. Dekoracje i sztukaterie umieszczono głównie nad oknami. W latach międzywojennych w budynku swoją siedzibę miał Bank Dyskontowy oraz skład materiałów technicznych M. Stahla i sklep odzieżowy "Bobrek". Zabytkowa kamienica (ul. Staromiejska 14); wzniesiona według projektu A. Scheera w stylu neobarokowym z wieżyczką w narożu. Elewację budynku wyłożono żółtą cegłą. Trójdzielne prostokątne okna wydzielono pasami tynku. Najwyższą tynkowaną kondygnację budynku oddzielono gzymsem. Zachowały się płytki ceramiczne, którymi obłożono ściany w sieni. W latach międzywojennych w budynku mieściła się jadłodajnia Tatrzańska oraz biuro Robotniczego Towarzystwa Sportowego i Komisji Okręgowej Związków Zawodowych. Od 1945 działalność rozpoczął bar "Cichy Barek". Połączone kamienice mieszkalno-usługowe (ul. Staromiejska 17 i 19). Kamienica nr 17 została wzniesiona około 1899 r., zaś kamienica nr 19 - w 1896 r., według projektu Ericha Kaila w stylu eklektycznym z elementami zaczerpniętymi z neorenesansu północnego (niemieckiego). W 1907 r. w budynkach, należących do Paula Knelera, otwarto restaurację i teatr kabaretowy, prowadzony przez Aloisa Swobodę.