Powiększenie królewskiej domeny będzie głównym celem następców Hugona.
Rozwój księstw terytorialnych W czasie rywalizacji obu rodów królewskich następowała konsolidacja władzy książąt terytorialnych.
Najbardziej niebezpieczni dla spoistości władzy królewskiej byli hrabiowie Szampanii, którzy w pierwszej połowie X wieku obieli władzę nad hrabstwami Troyes i Meux tworząc jednolity kompleks ziem na wschód od domeny królewskiej. Sytuacja stała się jeszcze groźniejsza, gdy za panowania Odona II, hrabiego Blois, nastąpiło połączenie jego domeny z hrabstwem Szampanii (1022), oznaczało to otoczenie ziem królewskich z obu stron. Stan ten miał trwać jeszcze, z kilkuletnimi przerwami, ponad wiek (do 1152 roku).
Bardziej na północ, na terenie starożytnej wschodniej Armoryki, zaczęli się osiedlać Normanowie. Ich wódz Rollon otrzymał te ziemie, w charakterze lenna, od króla Karola Prostaka w roku 911. W 933 obszar państwa normańskiego objął obszar arcybiskupstwa Rouen, czyli obszar późniejszego księstwa normańskiego. Normandia, choć formalnie zależne od króla, faktycznie cieszyło się niemal pełną niezależnością.