Przełamanie potęgi wielkich książąt i hrabiów stanowiło pierwszy stopień na drodze tworzenia scentralizowanej monarchii ancien régimu.
Pierwsi Kapetyngowie (987-1108) thumb|left|upright=0.5|Herb Kapetyngów thumb|upright=1.3|Francja w roku 987 W roku 987 w wyniku nieszczęśliwego wypadku na polowaniu zginął Ludwik V Gnuśny, nagle opróżniony tron stał się ponownie obiektem rywalizacji dwóch królewskich rodów – Karolingów i Robertynów. Choć Ludwik V nie pozostawił po sobie następcy, to interesy jego rodu reprezentował potężny książę Dolnej Lotaryngii Karol. Jego przeciwnikiem był hrabia Paryża Hugo, zwany Kapetem, syn Hugona Wielkiego. Zgromadzenie możnych wybrało na tron Hugona Kapeta w Senlis 29 maja 987 roku, a to dzięki wsparciu jego kandydatury przez cesarza Ottona I, z którym Hugo był spokrewniony przez matkę. Cesarz obawiał się także zbytniego wzrostu potęgi księcia lotaryńskiego, do którego władztwa rościł sobie prawa zwierzchnie. Poza tym Hugo wciąż był najpotężniejszym księciem na północy Francji, mógł również liczyć na żywe wsparcie brata Henryka, księcia Burgundii oraz szwagra, księcia Akwitanii.