Zbrodnia w lasach kartuskich – seria zbiorowych egzekucji przeprowadzonych przez członków SS oraz paramilitarnego Selbstschutzu w Lasach Kaliskich oraz lasach nadleśnictwa Sarni Dwór pod Kartuzami. W okresie między wrześniem a listopadem 1939 r. niemieccy okupanci zamordowali w lasach kartuskich około 200 mieszkańców powiatu kartuskiego.
Pierwsze zbrodnie okupanta Kartuzy zostały opanowane przez oddziały Wehrmachtu w dniu 4 września 1939 r. W zajętym mieście, jak również na terenie całego powiatu kartuskiego, Niemcy od razu przystąpili do rozprawy z polską ludnością, w tym zwłaszcza z przedstawicielami lokalnej elity politycznej, gospodarczej i intelektualnej. Głównym inspiratorem i wykonawcą polityki terroru był przybyły z Gdańska Herbert Busch, któremu tamtejszy gauleiter NSDAP Albert Forster powierzył funkcję starosty i kierownika powiatowej organizacji partyjnej (kreisleitera). Jednocześnie w mieście i jego okolicach natychmiast uaktywnili się członkowie miejscowego Selbstschutzu – paramilitarnej formacji złożonej z przedstawicieli niemieckiej mniejszości narodowej, zamieszkującej przedwojenne terytorium Rzeczypospolitej.