Pawieł Iwanowicz Kowalewski (ros. Павел Иванович Ковалевский, ur. 1849 lub 1850 w Petropawliwce, zm. 17 października 1931 w Liège) – rosyjski lekarz psychiatra i neurolog, profesor Uniwersytetu Charkowskiego, Uniwersytetu Warszawskiego, Uniwersytetu w Kazaniu i Uniwersytetu w Sankt Petersburgu, pisarz, ideolog rosyjskiego nacjonalizmu.
Życiorys Ukończył szkołę teologiczną i seminarium w Jekaterynosławiu. Potem studiował medycynę na Cesarskim Uniwersytecie w Charkowie, studia ukończył w 1874. Na temat rozprawy doktorskiej wybrał symptomatologię melancholii, którą z powodzeniem obronił w 1877 roku. W 1884 został profesorem na Charkowskim Uniwersytecie. W 1892 został profesorem na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, przez dwa lata pełnił godność rektora uczelni. Od 1903 na katedrze Uniwersytetu w Kazaniu, potem na Uniwersytecie w Sankt Petersburgu. Po zakończeniu wojny domowej, do 1924 pracował jako naczelny lekarz oddziału psychiatryczno-nerwowego Szpitala Nikołajewa w Piotrogrodzie, a nawet konsultował ciężko chorego Lenina będąc pierwszym, który zdiagnozował u niego postępujący paraliż.