Zbigniew Józef Zieliński (ur. 12 maja 1926 w Żychlinie, zm. 20 czerwca 2006 w Warszawie„Trybuna”, nr 146 (4960), 24–25 czerwca 2006, s. 4.) – polski polityk komunistyczny, poseł na Sejm PRL VII i VIII kadencji.
Życiorys Był synem Franciszka i Leokadii. W latach 1940–1945 pracował jako ślusarz-mechanik w Zakładach Mechanicznych Naprawy Maszyn w Kutnie, następnie do 1948 był ślusarzem i referentem personalnym w Spółdzielni Pracy „Poziom-Radiator” w Warszawie, potem do 1949 referentem personalnym w Technicznej Obsłudze Rolniczej w Kutnie, następnie do 1950 instruktorem ds. spółdzielczości produkcyjnej. W latach 1949–1952 kierował terenowymi wydziałami propagandy w Związku Młodzieży Polskiej. Od 1952 do 1953 był słuchaczem Centralnej Szkoły Partyjnej przy KC PZPR.
W 1948 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej i wraz z nią do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1953 był zastępcą kierownika, a od 1954 do 1959 kierownikiem wydziału propagandy Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego partii. W 1963 uzyskał wykształcenie wyższe ekonomiczne w Wyższej Szkole Nauk Społecznych. W latach 1962–1965 był I sekretarzem Komitetu Powiatowego PZPR w Grodzisku Mazowieckim. W 1965 zasiadł w WKW PZPR.