Osteopatia jest pseudonaukową metodą terapeutyczną, współcześnie zaliczaną do terapii paramedycyny, która bazuje na metodach uścisku lub dotyku tkanek mięśniowych lub pośrednio kości, zwłaszcza kręgosłupa, osoby poddawanej terapii, przy użyciu dłoni osteopaty. W swojej pierwotnej wersji osteopatia była wyłącznie metodą fizjoterapeutyczną, przeznaczoną dla lekarzy, stosowaną do wąskiej grupy ściśle określonych stanów, jak np. w urazach powypadkowych, zdiagnozowanych metodami medycznymi.

Podstawy terapeutyczne osteopatii, w pierwotnej wersji, bazowały na poprawie przepływu krwi w organizmie poprzez manualne manipulowanie kręgosłupem. Pierwotna zasady osteopatii zabraniały stosowania używek i wymagały zaprzestania przyjmowania leków, co wynikało z poglądu o zdolności organizmu ludzkiego do autoregulacji procesów życiowych. Obecnie, zasady osteopatii rozszerzone są o bezinwazyjne metody diagnostyczne o niesprawdzonej skuteczności oraz pogląd o nieograniczonej zdolności do samoleczenia. Osteopatia traktowana jest współcześnie jako metoda niemedyczna.