Połączone siły węgiersko-raszkańskie poniosły jednak druzgoczącą klęskę nad rzeką Tarą.
II i III panowanie Pokonany przez Bizantyńczyków Urosz II wysłał poselstwo do cesarza Manuela I przysięgając lojalność Bizancjum, niedługo potem został jednak pozbawiony władzy przez zwolenników niezależności Raszki opartej na przymierzu z Węgrami. Nowym władcą Raszki został brat Urosza II, Desa. Okoliczności zachodzących wówczas wydarzeń nie są jasne. Wedle części uczonych to Manuel I osadził na tronie raszkańskim Desę, pozbawiając władzy Urosza II, mimo jego próśb o łaskę i pozostawienie go w Raszce jako wielkiego żupana. Około 1153 roku Urosz II został ponownie przywrócony do władzy przez BizancjumTak datę podaje T. Wasilewski (Historia Jugosławii, s. 511). Jednak już w dwa lata później opozycja przeciw niemu ponownie zmusiła go do ucieczki. Władcą Raszki znowu został wówczas Desa. Wkrótce potem Bizantyńczycy interweniowali po raz kolejny, osadzając na tronie wielkożupańskim Urosza II, w zamian za odnowienie sojuszu z Bizancjum i wyrzeczenie się wszystkich związków z Węgrami. Daty tej interwencji nie sposób określić. Przywrócony na tron po raz trzeci Urosz II utrzymał się u władzy do 1161 roku.