Po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do wojny z Niemcami wstąpił do United States Army i po odbyciu przeszkolenia wojskowego został wysłany, w październiku 1943, do Wielkiej Brytanii, podejmując pracę w szpitalu wojskowym jako neuropsychiatra.

Po II wojnie światowej, jako biegły medyczny prokuratury w procesie lekarzy w Norymberdze, który odbył się w latach 1946–1947, zaprezentował czterech świadków, na których przeprowadzono eksperymenty „medyczne” w obozie koncentracyjnym KL Ravensbrück. Jego wiedza na temat nazistowskiego środowiska lekarskiego okazała się także bezcenna w gromadzeniu materiałów oskarżycielskich.

Doświadczenia zbrodni nazistowskich skłoniły go do stworzenia Kodeksu Norymberskiego, którego współautorem był dr Andrew C. Ivy. Kodeks Norymberski określa zasady dopuszczalności eksperymentów medycznych na ludziach.

Po powrocie do Stanów Zjednoczonych do końca życia próbował zgłębić psychikę zbrodniarzy hitlerowskich. Był autorem ponad dwustu publikacji z zakresu doświadczeń medycznych i neuropsychiatrii. W latach 50. XX w.