Pawieł Fiodorowicz Żygariew, (ur. w Brikowie, zm. 2 października 1963 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, główny marszałek lotnictwa (1955), dowódca Wojsk Lotniczych RKKA, głównodowodzący Siłami Powietrznymi ZSRR, I zastępca ministra obrony ZSRR, deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 3., 4. i 5. kadencji (1950–1962).
Życiorys Urodził się 19 listopada 1900 we wsi Brikowo, w biednej chłopskiej rodzinie. W 1919 wstąpił do Armii Czerwonej. W latach 1919–1920 służył w rezerwowym pułku kawalerii w Twerze, ale nie brał udziału w głównych walkach podczas wojny domowej. Od 1920 członek RPK(b)/KPZR. W 1922 ukończył szkołę kawalerii, a w 1927 szkołę pilotów-obserwatorów wojskowych w Leningradzie. W 1932 ukończył Wojskową Akademię Lotniczą im. prof. Nikołaja J. Żukowskiego, a w 1933 studia podyplomowe na tej uczelni. W 1933 został mianowany szefem Sztabu Pierwszej Wojskowej Szkoły Lotników im. Aleksandra Miasnikowa.
W latach 1934–1936 dowodził jednostkami lotnictwa, od eskadry do brygady lotniczej. W latach 1937–1938 służył w Chinach, na czele grupy radzieckich pilotów-ochotników. Brał udział m.in. w działaniach zbrojnych po stronie sił rządu Czang Kaj-szeka, podczas wojny chińsko-japońskiej, organizował obronę przeciwlotniczą i prowadził szkolenie pilotów chińskich na samolotach radzieckich.