Kontynuacją ekspansywnej polityki japońskiej było zajęcie Mandżurii i ostatecznie druga wojna chińsko-japońska
Traktat dał Japonii wolną rękę w Korei: chińskiemu uznaniu pełnej niepodległości Korei nie towarzyszyła identyczna deklaracja Japonii; w rzeczywistości Japończycy przekształcili Koreę w swój protektorat, a w 1910 dokonali jej pełnej aneksji.
Chiny Wojna i traktat ponownie wykazały słabość Chin porażkę częściowych reform ruchu samoumocnienia. Cesarstwo utraciło terytoria nie tylko na rzecz Japonii, ale i Rosji, która wymusiła przekazanie jej w dzierżawę terenów opuszczonych przez Japonię na mocy Konwencji Liaotuńskiej. Rosjanie natychmiast przystąpili do rozbudowy i fortyfikowania Port Artura i budowy Kolei Transmandżurskiej, południowej nitki kolei Transsyberyjskiej. Dla Rosji Port Artur był kluczowy jako niezamarzająca baza marynarki wojennej na Dalekim Wschodzie.
Widząc słabość Chin, które nie były w stanie zapobiec de facto aneksji Liaodongu, Niemcy, Francja i Wlk. Brytania także zajęły fragmenty wybrzeży chińskich, wymuszając stosowne dzierżawy. Stało się to pośrednim powodem powstania bokserów i dalszych klęsk chińskich.