Stefania Melania Hanausek (ur. 7 grudnia 1915 w Rymanowie, zm. 23 lipca 1941 w Skrzyszowie) – żołnierz Związku Walki Zbrojnej, skazana na śmierć za szpiegostwo i rozstrzelana przez Gestapo.
Życiorys Stefania Hanausek urodziła się jako córka Karola i Zofii Janot. Dzieciństwo spędziła w Rymanowie i Lwowie a od 1926 roku zamieszkała wraz z rodzicami w Tarnowie, gdzie jej ojciec został dyrektorem oddziału Banku Gospodarstwa Krajowego. Tam uczęszczała do szkoły powszechnej a później gimnazjum Zakładu Wychowawczego Sióstr Urszulanek. Była członkiem redakcji wydawanego przez uczniów Państwowego Gimnazjum im. Kazimierza Brodzińskiego pisma tarnowskiej młodzieży "Czyn", założonego przez Jana Bielatowicza. W 1932 roku reprezentowała tarnowską młodzież, wygłaszając mowę powitalną podczas wizyty w mieście prezydenta Ignacego Mościckiego. Maturę zdała z wyróżnieniem w 1934 roku, a w roku następnym rozpoczęła studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. 16 czerwca 1939 roku uzyskała tytuł magistra prawa.