Dnieprzańska Flotylla Wojenna () – radziecka flotylla rzeczna operująca na Dnieprze i jego dopływach podczas wojny domowej w Rosji oraz II wojny światowej. Istniała z przerwami w latach 1919–1920, 1930–1940, 1943–1945.
Przed II wojną światową Flotylla dnieprzańska została sformowana w sierpniu 1919 roku z samodzielnych oddziałów okrętów rzecznych w składzie około 30 jednostek. Flotylla walczyła z oddziałami Armii Ochotniczej i oddziałami Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej oraz w wojnie polsko-bolszewickiej. W grudniu 1920 roku została formalnie rozformowana. 27 czerwca 1931 roku flotylla została reaktywowana. Jej zadaniem była walka z polską Flotyllą Pińską. W 1939 roku liczyła 120 okrętów i kutrów, w tym 7 monitorów („Udarnyj” i 6 typu SB-37W.A. Spiczakow, W tieni "Żelezniakowa". Riecznyje monitory sierii SB-37, w: "Morskaja Kampania" 7/2009, s.26-27). Od 17 do 28 września 1939 brała udział w napaści na Polskę.
17 lipca 1940 roku została przeformowana we Flotyllę Pińską (złożoną w dużej mierze z polskich zdobycznych okrętów), a 5 monitorów przeszło w skład Flotylli Dunajskiej.