Samoocena kontroli (ang. Control self-assessment, CSA) – metoda z zakresu audytu wewnętrznego, w której kierownictwo lub pracownicy organizacji bezpośrednio związani z realizacją ściśle określonych funkcji i zadań, z pomocą audytora wewnętrznego (facilitatora), na podstawie udokumentowanego procesu, współuczestniczą w:
ocenie efektywności działań w ramach zarządzania ryzykiem i kontroli w danym obszarze, udzieleniu racjonalnego zapewnienia o realizacji celów organizacji.
Samoocena kontroli to termin ogólny, który obejmuje:
proces samooceny ryzyka (ang. Risk self-assessment RSA), proces samooceny kontroli i ryzyka (ang. Control and risk self-assessment CRSA), inne procesy, w których personel organizacji z pomocą facilitatora ocenia ryzyko i mechanizmy kontroli w podległych obszarach.
Powstanie procesu samooceny kontroli Audyt wewnętrzny w swej definicji zawiera kilka kluczowych elementów. Spośród nich na uwagę zasługuje twierdzenie na temat celu, którym jest przysporzenie organizacji wartości i usprawnienie jej działalności. Realizowane jest to poprzez ocenę systemów kontroli wewnętrznej i zarządzania ryzykiem.