Po 13 grudnia 1989 roku został pozbawiony stanowiska dyrektorskiego przez co zrezygnował z pracy i zatrudnił się jako kierownik Działu Przygotowania Produkcji w Przedsiębiorstwie Budowlanym.
W pierwszych niezależnych wyborach samorządowych w 1990 roku kandydował z listy „Solidarności” do Rady Miejskiej w Kłodzku uzyskując mandat radnego. 27 czerwca 1990 został wybrany przez nową radę miejską zdominowaną przez Kłodzki Komitet Obywatelski na burmistrza Kłodzka. Był pierwszym niekomunistycznym włodarzem miasta od ponad pół wieku. W tym czasie zdołał zorganizować na nowo urząd miejski, który został przeniesiony z powrotem do ratusza. Miasto borykało się z długiem wynoszącym ok. 7 mld złotych. Ponadto odczuwalne były zaniedbania w budownictwie mieszkaniowym, a na mieszkania czekało blisko 3500 osób. Dzięki uwolnieniu cen problem zaopatrzenia sklepów została rozwiązana. Dynamicznie rozwinął się także handel na miejskim targowisku przy ul. Targowej oraz nowo powstałym przy ul. Daszyńskiego.