Jerzy Antoni Janik (ur. 30 kwietnia 1927 we Lwowie, zm. 20 marca 2012) – polski fizyk, prof. zw. dr, specjalizował się w fizyce neutronowej, długoletni pracownik naukowy Instytutu Fizyki Jądrowej im. H. Niewodniczańskiego w Krakowiestrona Instytutu Fizyki Jądrowej PAN, członek Polskiej Akademii Nauk, Polskiej Akademii Umiejętności, Norweskiej Akademii Nauk i Literatury, doktor honoris causa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, doktor honorowy Zjednoczonego Instytutu Badań Jądrowych w Dubnej. Przewodniczący Komisji Filozofii Nauk Przyrodniczych PAU.
Życiorys Urodził się we Lwowie, w rodzinie lekarzy Alfreda (1899–1940) i Ireny JanikówProfesor Jerzy A. Janik (1927–2012) [dostęp 2026-04-25].. Podczas okupacji niemieckiej, w Krakowie, na tajnych kompletach zdał maturę, a następnie w 1944 podjął studia na tajnym wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w zakresie matematyki i fizyki. Ukończył, w latach 1947–1948, oba kierunki i w 1948 zaczął pracować na stanowisku asystenta w Instytucie Fizyki UJ. Od założenia przez profesora Henryka Niewodniczańskiego w 1955 Instytutu Fizyki Jądrowej w krakowskich Bronowicach pracował w nim aż do śmierci, do roku 1998 jako kierownik Zakładu Badań Strukturalnychstrona Zakładu Badań Strukturalnych IFJ PAN.