10 grudnia odbyło się pierwsze zebranie komitetu, na którym postanowiono uzyskać od dowódcy zgodę na wysłanie delegacji do Bułgarii, a także zdecydowano o rezygnacji z jakichkolwiek prac na okręcie oprócz służby patrolowej. Dowódca nie zgodził się z decyzjami komitetu, po czym wraz z kadrą oficerską opuścił okręt. Dowództwo krążownika przeszło tym samym w ręce komitetu. 15 grudnia marynarze ogłosili powstanie. Na okręt przybył jeden z wyższych oficerów, który próbował zabić S. Spasowa, ale został zastrzelony. Wieczorem przybył oddział brytyjskiej piechoty morskiej, wezwany przez dowódcę krążownika. Brytyjczycy bez oporu aresztowali wszystkich zrewolucjonizowanych marynarzy, których osadzono na krążowniku HMS „Temeraire” i przetransportowano do Bułgarii.
Podczas wojny domowej w Rosji „Nadeżda” została obsadzona przez Białych. Przeklasyfikowano ją na kanonierkę. Weszła w skład Floty Kaspijskiej. Dowództwo objął starszy lejtnant Robert E. von Wiren. Po zajęciu miasta przez wojska bolszewickie w 1921 r., okręt został włączony w skład Robotniczo-Chłopskiej Floty Czerwonej. Pozostawał w porcie do końca lat 20., kiedy rozebrano go i oddano na złom.