Zachowanie Poza okresem lęgowym często w stadach. Żeruje w grupach; jeden osobnik czuwa nad bezpieczeństwem. Pożywia się na ziemi, niskich krewach i drzewach. Podstawę pokarmu stanowią nasiona, kwiaty i liście, rzadziej termity, ćmy, chrząszcze oraz larwy owadów. Spotykana także ta polach soi, ryżu i kukurydzy tuż przed zbiorami.
Pora lęgu zwykle przypada na drugą połowę roku. Gnieździ się w opuszczonych termitierach zarówno na ziemi, jak i na drzewach. 2–4 jaja wysiaduje trochę ponad 3 tygodnie. Młode po 7 tygodniach opuszczają gniazdo. Z powodu łatwej dostępności gniazd, pisklęta często są zabierane do hodowli.
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje konurę brazylijską za gatunek najmniejszej troski (LC, least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, choć ptak opisywany jest jako pospolity. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istotne zagrożenia dla gatunku, BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako stabilny. Gatunek ten jest ujęty w II załączniku konwencji waszyngtońskiej (CITES).
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Papugowate Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Ptaki ozdobne Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Friedricha Gmelina Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1788 roku