Stanisław Sław-Zwierzyński (ur. 13 maja 1892, zm. 4 lipca 1916) – kapitan piechoty Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 13 maja 1892 r. w Brześciu Litewskim (dziś Brześć nad Bugiem) jako syn Antoniego i Aleksandry z d. Dietrich (pojawiające się w innych publikacjach imię Anna jest błędne). W 1909 r. ukończył szkołę realną w Białymstoku i rozpoczął studia w Mikołajewskim Instytucie Politechnicznym w Warszawie. Jako przywódca strajku studenckiego w 1911 r. został aresztowany, a następnie skazany na wydalenie z granic państwa rosyjskiego. Wyjechał do Galicji i zaczął studia na Wydziale Budowy Maszyn Szkoły Politechnicznej we LwowieM. Gałęzowski, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019, s. 278.. Był członkiem Związku Walki CzynnejJerzy Kirszak, Związek Walki Czynnej, w: Biuletyn Instytutu Pamięci Narodowej, nr 5-6 (88-89), maj-czerwiec 2008 roku, s. 33.. W 1910 wstąpił do Związku Strzeleckiego we Lwowie, tworzył struktury organizacji m.in. w Zagłębiu Dąbrowskim. Ukończył kurs oficerski, otrzymując Znak oficerski „Parasol”. Równocześnie działał w PPS, w czerwcu 1914 r. został okręgowcem w Zagłębiu Dąbrowskim (używał pseudonimu „Stanisław”)M.