Tadeusz Stefan Łepkowski (ur. 21 stycznia 1927 w Wilnie, zm. 16 grudnia 1989 w Warszawie) – polski historyk.

Życiorys W 1949 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim, po czym kontynuował naukę na studiach aspiranckich (1951–1953), uzyskując stopień kandydata nauk w 1955 pod kierunkiem Witolda Kuli (jako jego pierwszy doktorant). W 1960 obronił rozprawę habilitacyjną. W 1967 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1978 – profesora zwyczajnego.

Od 1953 był zatrudniony w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk jako kolejno: starszy asystent, adiunkt, docent i profesor (od 1967). Naukowo zajmował się historią Ameryki Łacińskiej oraz historią Polski XVIII i XIX wieku. Pełnił obowiązki kierownika Zakładu Dziejów Ameryki Łacińskiej, Azji i Afryki (od 1969) oraz redaktora naczelnego „Acta Latinoamericanos” (1972–1984). Był prezesem Towarzystwa Przyjaźni Kultury Iberyjskiej (1969–1971) oraz przewodniczącym Komitetu Wykonawczego (AHILA;