Ion Voicu (ur. 8 października 1923 w Bukareszcie, zm. 24 lutego 1997 tamże) – rumuński skrzypek, dyrygent i pedagog pochodzenia romskiego.

Życiorys Urodził się w rodzinie zawodowych romskich muzyków (Țigani lăutari). Jego ojciec Ștefan Voicu był śpiewakiem i kontrabasistą. W wieku 6 lat zaczął pobierać lekcje u Constantina Niculescu i Vasile’a Filipa. W 1938 został przyjęty do Królewskiej Akademii Muzycznej w Bukareszcie, gdzie do 1940 studiował grę na skrzypcach u George’a Enocoviciego, a w 1945 pod kierunkiem George’a Enescu.

Debiutował w 1940 z Orkiestrą Radia Bukareszteńskiego. Tam jego talent docenił dyrygent Willem Mengelberg i młody skrzypek został wkrótce solistą orkiestry. W 1946 zdobył główną nagrodę w konkursie dla skrzypków zorganizowanym w Bukareszcie przez Yehudiego Menuhina i George’a Enescu, co w latach 1955–1957 umożliwiło mu naukę w Konserwatorium Moskiewskim, pod kierunkiem Abrama Jampolskiego i Dawida Ojstracha.