Po zakończeniu wojny, wiosną 1945, przyjechał do Warszawy, gdzie zarejestrował się w ZASP-ie. Po zdaniu egzaminu eksternistycznego aktorskiego wraz z innymi aktorami przeniósł się na Wybrzeże. W sezonie 1945/1946 występował na deskach Teatru Miejskiego „Komedia” w Gdyni, a w sezonie 1946–1947 w Teatrze Dramatycznym Marynarki Wojennej i Teatrze Aktorów w Sopocie. W latach 1948–1979 był aktorem Teatru Wybrzeże w Gdańsku. W 1979 przeszedł na emeryturę, ale nadal występował na scenie Teatru Wybrzeże. Był także radnym MRN w Gdyni.
Występował również w Teatrze Telewizji, m.in. w spektaklach: Dzika kaczka Henrika Ibsena w reż. Kazimierza Łastawieckiego (1970), Dlaczego mnie budzą? Michela de Ghelderode’a w reż. Marka Okopińskiego jako Jair (1972), Jenny Nikołaja Leskowa w reż. Jerzego Afanasjewa jako Clove Mangrum (1973) oraz w Justynie według Elizy Orzeszkowej w reż. Marka Okopińskiego jako Orzelski (1974), Powodzi Bergera Henninga w reż. Jerzego Afanasjewa jako Charley (1977), Ciężkich czasach Michała Bałuckiego w reż. Jerzego Afanasjewa jako Żuryło (1979) i Krystynie Augusta Strindberga w reż.