Willem Frederik „Wim” Slijkhuis (ur. 13 stycznia 1923 w Lejdzie, zm. 28 czerwca 2003 w Badhoevedorp) – holenderski lekkoatleta, biegacz średnio- i długodystansowy, dwukrotny medalista olimpijski i mistrz Europy.
Rozpoczął międzynarodową karierę wkrótce po zakończeniu II wojny światowej. Na mistrzostwach Europy w 1946 w Oslo wywalczył srebrny medal w biegu na 5000 metrów z czasem 14:14,0, który był rekordem Holandii (zwyciężył Sydney Wooderson z Wielkiej Brytanii).
Na igrzyskach olimpijskich w 1948 w Londynie Slijkhuis zdobył dwa brązowe medale: najpierw w biegu na 5000 metrów, a później w biegu na 1500 metrów. W tym drugim biegu wyrównał własny rekord Holandii wynikiem 3:50,4.
Na mistrzostwach Europy w 1950 w Brukseli wystąpił tylko w biegu na 1500 metrów, w którym zdobył złoty medal z czasem 3:47,2. Nie był to jego rekord życiowy, ponieważ rok wcześniej w Antwerpii przebiegł ten dystans w czasie 3:43,8. Występ Slijkhuisa na igrzyskach olimpijskich w 1952 w Helsinkach był nieudany – nie ukończył eliminacyjnego biegu na 1500 metrów.