Uzyskane 143 mandaty zostały rozdzielone między hrabstwa i miasta.
Reforma uwzględniła nowo powstałe okręgi przemysłowe, które dotychczas nie posiadały własnego przedstawicielstwa w parlamencie. Przewidziano dla nich 65 mandatów. Tyle samo miejsc otrzymały dodatkowo okręgi wiejskie, których przedstawiciele mieli być przeciwwagą dla burżuazji. Ponadto obniżono cenzus majątkowy w hrabstwach i miastach. Od 1832, 20% głów rodzin angielskich zyskało prawa wyborcze. Cenzus majątkowy nadal jednak utrzymywał się na zbyt wysokim poziomie i wykluczał udział w wyborach przedstawicieli drobnych rzemieślników i kupców. Na wsi po nieznacznym obniżeniu cenzusu majątkowego prawo wyborcze zyskali bogatsi dzierżawcy ziemi. Katolicy uzyskali prawa wyborcze w 1829Akt emancypacji katolików Catholik Emancipation Act z 1829 zniósł dotychczasowy Test act z 1673, który ograniczał prawa katolików. Od tej pory katolicy nabyli pełne prawa obywatelskie i publiczne, w tym prawo do sprawowania urzędów i zasiadania w parlamencie. Akt tyczył zarówno katolików brytyjskich, jak i irlandzkich. Akt ten został podyktowany groźbą masowego powstania irlandzkiego, po głośnym sukcesie wyborczym D. O’Connella, który jako katolik nie mógł zasiąść w parlamencie. , a Żydzi w 1858. Reforma Benjamina Disraelego w 1867, który był członkiem trzeciego rządu E.S.