W roku 587 wpadł on w ręce następcy Niwara, Chuluohou (587 – 588), i pod jego nieobecność kaganem Zachodnich Turkutów został wybrany Nili (587 – ok. 604)Gumilow, s. 56; Sinor, ss. 305 – 306.
O Nili wiadomo bardzo niewiele, ale podczas jego panowania Turkuci byli bardzo aktywni na froncie irańskim. W roku 588 stoczyli pod Heratem bitwę z armią dowodzoną przez Bahrama Czobina, dowódcą Hormizda IV (579 – 590). Według armeńskiego historyka Sebeosa strzała wystrzelona przez samego Bahrama zabiła „Wielkiego Króla Turków”. Mógł nim być sam Chuluohou, który według „Księgi Sui” zginął trafiony strzałą podczas kampanii na Zachodzie. Nie zahamowało to jednak aktywności Turkutów, którzy wkrótce poparli ostatecznie nieudaną rewoltę Bahrama Czobina przeciwko Chosrowowi II (590 – 628)Sinor, s. 306.
W roku 594 Tardu pojawił się ponownie, tym razem u boku kagana Wschodnich Turkutów, Yongyulü (588 – 599). Kiedy ten zginął, Tardu sam ogłosił się kaganem, jednak jego próba narzucenia swojej władzy wszystkim Turkutom nie powiodła się. Wybuchło powstanie szeregu plemion, w tym Tiele, i w roku 603 Tardu musiał uciekać i nigdy więcej już o nim nie usłyszanoGumilow, ss. 126 – 130;