Izopatia, izoterapia – wywodząca się z homeopatii dziedzina medycyny niekonwencjonalnej (pseudonaukowego rodzaju medycyny), w której preparaty lecznicze tworzone są na bazie substancji związanych z przyczynami lub produktami choroby. Preparaty izopatyczne zawierają dokładnie taką samą substancję, jak ta, która wywołała chorobę u danego pacjenta, na przykład sierści kota w przypadku osoby uczulonej na kocią sierść, lub produkt chorobowy, na przykład próbkę złuszczonej skóry. Izopatia zapoczątkowana została przez Josepha Wilhelma Luxa w latach 30. XIX wieku. Jemu także najprawdopodobniej zawdzięczamy ten termin oraz sformułowanie głównej tezy tego rodzaju praktyk: Aequalia aequalibus curentur, czyli zasady identyczności. Izopatia bywa traktowana jako dziedzina homeopatii choć nie została zaakceptowana przez wszystkich homeopatów i od samego początku była powodem licznych sporów, krytyki i kontrowersji, głównie z powodu odrzucenia podstawowej dla homeopatii zasady podobieństwa symptomów (similia similibus curantur). W ciągu kolejnych lat izopatia ulegała rozwojowi i przemianom. W latach 60 XIX wieku straciła niemal całkowicie na znaczeniu by na przełomie XIX i XX wieku odzyskać popularność aż całkowicie została odrzucona w latach 20 XX wieku Mimo to czasami nazywana jest „homeopatyczną immunoterapią” F.C. Velkers, A.J.H.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Izopatia · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.