Wenera 13 () – radziecka sonda kosmiczna, która dotarła do Wenus 1 marca 1982. Lądownik sondy opadł na powierzchnię planety w punkcie o współrzędnych 7,5° szerokości południowej i 303° długości wschodniej, na wschód od wyżyny Phoebe Regio. W związku z panującą tam temperaturą 465 °C i ciśnieniem 89,5 atm lądownik nadawał przez ok. 127 minut (planowano 32 minuty). Zebrał najwięcej informacji o Wenus ze wszystkich do tamtej pory wysłanych sond i wykonał pierwsze w historii kolorowe fotografie jej powierzchni. Moduł przelotowy sondy wszedł na orbitę heliocentryczną.
Cel misji Zadaniem misji było przede wszystkim wykonanie analizy próbek gruntu oraz wykonanie barwnych zdjęć powierzchni planety. Chodziło o stwierdzenie z jakich materiałów składa się powierzchniowa warstwa Wenus. Lądownik został wyposażony w urządzenie do pobierania próbek i do szybkiej ich analizy chemicznej. Dane telemetryczne odbierano anteną o średnicy 70 m.
Eksperymenty naukowe dotyczyły: struktury i dynamiki atmosfery chemicznego i izotopowego składu gazów atmosfery charakterystyk fizycznych i składu chmur składu gruntu na powierzchni jej charakterystyk fizycznych i geologicznych budowy wewnętrznej planety