W 1436 roku został przeorem nowo ufundowanego przez Kosmę Medyceusza klasztoru we Florencji, który stał się jednym z ważniejszych ośrodków kultury odrodzenia. Antonin otworzył klasztorną bibliotekę dla wszystkich, nie tylko dla mieszkańców konwentu, czyniąc ją w ten sposób pierwszą publiczną biblioteką w Europie. Także za przeoratu Antonina we florenckim konwencie powstały słynne freski św. Jana z Fiesole. W 1437 roku został wikariuszem generalnym konwentów obserwantów w Italii.
Kiedy w 1438 papież Eugeniusz IV przeniósł sobór z Ferraty do Florencji, Antonin użyczył w klasztorze gościny czterdziestu ojcom soborowym. Konwent św. Marka na czas soboru florenckiego stał się miejscem spotkań papieża ze znaczącymi osobami. Uczestnicy soboru w uznaniu mądrości florenckiego przeora nadali mu przydomek „Antonina Doradcy”. Kiedy w 1466 roku stolica arcybiskupia we Florencji zaczęła wakować mieszkańcy miasta wysłali papieżowi Eugeniuszowi IV listę swoich pięciu kandydatów na to stanowisko, ten nie poszedł za oczekiwaniami mieszczan, lecz mianował arcybiskupem Antonina. Jako biskup Antonin wsławił się zwłaszcza uczynkami miłosierdzia oraz założeniem stowarzyszenia „Dobroczyńców św. Marcina”.